Agricultural products and by-products are important raw materials in various industries including cosmetics and pharmaceuticals. Agro-based fibers have the composition, properties and structure that make them suitable for uses as composite-cosmetic industry. Upon microwave digestion, cellulose have been successfully synthesized into nanocrystalline cellulose (NCC) with lengths from 50-1000 nm, widths between 5-70 nm. Nanocrystalline cellulose was grafted with cosmetic active ingredients such as glycerin), sodium hyaluronate), glycolic acid, and nicotinamide. The beauty active ingredients attached nanocelluloses can penetrate through the skin to enhance beauty and youth.
ประเทศไทย เป็นหนึ่งในประเทศที่ผลิตผลิตผลทางการเกษตร และประเทศไทยได้รับการขนานนามว่าเป็น “ครัวของโลก” (Kitchen of the World) เนื่องจากมีความอุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตรที่สำคัญ ผลผลิตที่มากมายย่อมก่อให้เกิดผลพลอยได้ทางการเกษตรที่ตามมา เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดของผลพลอยได้ทางการเกษตร งามวิจัยมุ่งเห็นถึงประโยชน์ของนาโนเซลลูโลส ที่เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของพืช นาโนเซลลูโลส มีคุณสมบัติละลายน้ำได้ดี ทำให้เส้นใยนาโนเซลลูโลสมีคุณสมบัติในการอุ้มน้ำได้สูงกว่าน้ำหนักในขณะที่ไม่เปียกน้ำ ถึง 100 เท่า และมีความแข็งแกร่ง ยืดหยุ่นสูง อีกทั้งยังเป็นสารปลอดพิษที่ปราศจากเชื้อ และมีความบริสุทธิ์สูง การนำนาโนเซลลูโลสมายึดตึดด้วยสารสำคัญทางความงาม เช่นกลีเซอรีน (Glycerin), กรดไฮยาลูรอนิก (Sodium Hyaluronate), กรดไกลโคลิก (Glycolic Acid) หรือแม้แต่วิตตามิน เช่น นิโคตินาไมด์ (Nicotinamide) หรือ วิตามินบี 3 ย่อมส่งผลดีต่อการนำส่งสารความงามลงสู่ใบหน้า งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นสังเคราะห์นาโนเซลลูโลส จากผลิตผล และผลพลอยได้ทางการเกษตร โดยการใช้เทคโนโลยีขั้นสูงไมโครเวฟในการย่อย และต่อกิ่งสารสำคัญทางความงาม เช่นกลีเซอรีน (Glycerin), กรดไฮยาลูรอนิก (Sodium Hyaluronate), กรดไกลโคลิก (Glycolic Acid) หรือแม้แต่วิตตามิน เช่น นิโคตินาไมด์ (Nicotinamide) หรือ วิตามินบี 3 ลงบนนาโนเซลลูโลส เพื่อมุ่งหวังใช้เป็นสารเสริมความงามต่อไป
คณะทันตแพทยศาสตร์
Aggregatibacter actinomycetemcomitans is a key pathogen in periodontal disease, damaging periodontal ligaments and alveolar bone through biofilm formation. D-LL-31, an engineered antimicrobial peptide, exhibits superior biofilm-killing ability compared to conventional treatments, while DNase I enhances its efficacy by disrupting the biofilm matrix. This study evaluated the combined effects of D-LL-31 and DNase I on A. actinomycetemcomitans biofilms. Results showed that D-LL-31 effectively eradicated biofilms, and its combination with DNase I further enhanced biofilm disruption without cytotoxicity to gingival epithelial cells. The D-LL-31 and DNase I combination shows potential for development as a mouthwash to improve oral health and combat periodontal disease.
คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ
A Photographic series that expresses the abstract states of myself, towards the question of existence that results from being surrounded by expectations of both surrender and freedom of expression, this series focuses on my own subjectivities in order to bring back memories of almost forgotten feelings and make them clear once more.
คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ
The " Center of Invention for Future and Sustainability Project (Continuing)" serves as a continuation of a pilot initiative focused on the retrofitting of older buildings (Vach. 7), specifically a five-story structure. The primary aim of this project is to develop methodologies for enhancing the sustainability of existing buildings in order to mitigate carbon dioxide emissions. In the execution of the Future and Sustainability Innovation Development Center Project (Continuing), a comprehensive analysis of relevant data and theoretical frameworks has been undertaken, leading to the formulation of a research methodology designed to identify optimal strategies for retrofitting older buildings to reduce carbon dioxide emissions. This approach is structured into three principal phases: the combustion of fuels associated with transportation, labor, and materials; the electricity consumption during the construction process; and the accumulation of greenhouse gases from both existing and new construction materials. The project employs an experimental research design, wherein empirical data is collected to evaluate and quantify the equivalent carbon dioxide emissions arising from the construction of new buildings compared to the retrofitting of the selected case study building. Subsequent analysis of the collected data revealed that retrofitting the existing structure—through the integration of sustainable design principles—resulted in greenhouse gas emissions of 11.88 kgCO2e/sq.m. In contrast, the emissions associated with new building construction amounted to 299.35 kgCO2e/sq.m., indicating a reduction in carbon dioxide emissions by a factor of approximately 26 when compared to the construction of new buildings.