Design and Development of a Remote Battery Management System This research focuses on the design and development of a battery management system that enables remote monitoring and control, allowing users to customize battery cell properties as needed. The system is specifically designed for use with graphene battery cells and can be effectively applied to alternative energy systems for residential use.
1. เพิ่มประสิทธิภาพการจัดการพลังงาน – ระบบบริหารจัดการแบตเตอรี่ที่สามารถควบคุมและมอนิเตอร์ระยะไกลช่วยให้สามารถจัดการพลังงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดการสูญเสียพลังงาน และเพิ่มอายุการใช้งานของแบตเตอรี่ 2. รองรับเทคโนโลยีแบตเตอรี่กราฟีน – แบตเตอรี่กราฟีนมีศักยภาพสูงในการเก็บพลังงานและมีอายุการใช้งานยาวนาน โครงการนี้ช่วยทดสอบและพัฒนาการนำแบตเตอรี่กราฟีนไปใช้ในระบบพลังงานทางเลือก 3. เพิ่มความสะดวกและความปลอดภัยในการใช้งาน – การควบคุมและมอนิเตอร์แบตเตอรี่จากระยะไกลช่วยลดความเสี่ยงจากการเกิดปัญหาทางเทคนิค เช่น การชาร์จไฟเกินหรืออุณหภูมิสูงเกินไป ทำให้ระบบมีความปลอดภัยมากขึ้น 4. ส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีภายในประเทศ – โครงการนี้ช่วยสนับสนุนการพัฒนาเทคโนโลยีแบตเตอรี่และระบบบริหารจัดการพลังงานภายในประเทศ ลดการพึ่งพาเทคโนโลยีจากต่างประเทศ และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันด้านพลังงาน
คณะวิศวกรรมศาสตร์
This project aims to design and develop an electric tuk-tuk by converting the traditional combustion engine system to an electric system, supporting the reduction of air pollution and promoting sustainable automotive technology. The electric tuk-tuk is designed using a BLDC electric motor and a control system specifically adapted for the unique driving style of three-wheeled vehicles in Thailand. The study considers suitable energy systems and includes interviews with traditional tuk-tuk drivers to ensure the vehicle meets everyday usability needs. The findings suggest that adopting electric tuk-tuks not only reduces emissions and PM2.5 particulate matter but also enhances an eco-friendly image for Thailand’s tourism sector while supporting domestic innovation and economic growth.
คณะเทคโนโลยีการเกษตร
During this cooperative education program at the Bang Bo District Agricultural Office, Samut Prakan Province, a study was conducted on the costs and returns of rice cultivation using chemical inputs compared to using biopesticides in combination with chemical inputs among farmers in Bang Phli Noi Subdistrict, Bang Bo District, Samut Prakan Province.The objectives of this study were: To examine the costs and returns of rice cultivation using chemical inputs compared to using biopesticides in combination with chemical inputs among farmers in Bang Phli Noi Subdistrict, Bang Bo District, Samut Prakan Province. To explore the challenges of using biopesticides in rice cultivation among farmers in Bang Phli Noi Subdistrict, Bang Bo District, Samut Prakan Province. The study found that in the 2024/25 growing season, the total production cost for rice cultivation using biopesticides in combination with chemical inputs was 5,099.50 THB per rai, consisting of variable costs of 4,432.50 THB per rai and fixed costs of 667.00 THB per rai. Meanwhile, the total production cost for rice cultivation using only chemical inputs was 5,129.00 THB per rai, consisting of variable costs of 4,390.00 THB per rai and fixed costs of 739.00 THB per rai. The cost difference between the two methods was 114.50 THB per rai. Regarding the returns on rice cultivation in the 2024/25 growing season, the field using biopesticides in combination with chemical inputs yielded 1,000.00 kilograms per rai, with an average selling price of 8,500.00 THB per rai. Farmers earned a total revenue of 8,585.00 THB per rai and a profit of 3,485.50 THB per rai. On the other hand, the field using only chemical inputs yielded 1,000.00 kilograms per rai, with an average selling price of 8,500.00 THB per rai. Farmers earned a total revenue of 8,500.00 THB per rai and a profit of 3,371.00 THB per rai. The total income difference between the two cultivation methods was 114.50 THB per rai. In terms of challenges related to the procurement of biopesticides, it was found that biopesticides are difficult to obtain, with limited or no availability in certain areas. Additionally, relevant agencies do not provide continuous support for biopesticides, making this the most significant issue. Regarding the use of biopesticides, the most critical challenge is that once fresh biopesticides are mixed, they must be used immediately and cannot be stored, as their effectiveness deteriorates over time.
คณะวิศวกรรมศาสตร์
The production process of the food rancidity indicator label consists of three main steps: 1) preparation of the indicator solution, 2) preparation of the cellulose solution, and 3) formation of the sheet. The indicator solution includes bromothymol blue and methyl red, which act as indicators. The cellulose solution consists of hydroxypropyl methylcellulose, carboxymethyl cellulose, sodium hydroxide, polyethylene glycol 400, and the indicator solution. For the sheet formation, the cellulose solution was mixed with natural latex to increase flexibility and impart hydrophobic properties. After drying, the invention appears as a thin, dark blue label. When exposed to volatile compounds from rancid food, the label changes color from dark blue to green, and then to yellow, corresponding to the increasing amount of volatile compounds from the rancid food.