Major medical and veterinary pests including the mosquitoes, houseflies and cockroaches pose health problems for humans and mammals and create more visual obstruction. Therefore, this research discovered a formula of essential oils and active ingredients from herbal plants that are highly effective in controlling and eliminating these insects compared to chemical insecticides, are safe for non-target organisms living in the environment, and are stable and maintain the active properties of the compounds. These formulas can be developed into environmentally friendly natural products to replace or reduce the use of chemical insecticides.
แมลงศัตรูทางการแพทย์และสัตวแพทย์มีแมลงหลากหลายชนิดที่ก่อให้เกิดปัญหาทางด้านสาธารณสุขและสัตว์เลี้ยงต่างๆอย่างมากมายกับประชากรทั่วโลก โดยเน้นแมลงที่มีความสำคัญในทางการแพทย์และสัตวแพทย์ในปัจจุบัน ได้แก่ ยุงลายบ้าน แมลงวันบ้าน แมลงวันคอกสัตว์ เหามนุษย์ แมลงสาบอเมริกัน และแมลงสาบเยอรมัน เพราะแมลงศัตรูเหล่านี้เป็นแมลงพาหะที่นำโรคมาสู่มนุษย์และสัตว์เลี้ยง อาทิเช่น โรคไข้เลือดออก โรคไข้ปวดข้อ เป็นต้น จากปัญหาดังกล่าวจึงมีความจำเป็นอย่างมากในการหาแนวทางป้องกันกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงศัตรูเหล่านี้ เพื่อเป็นการตัดวงจรชีวิตและการควบคุมระบาด ซึ่งส่วนมากนิยมใช้สารเคมีสังเคราะห์ในการกำจัดแมลงที่สามารถลดจำนวนประชากรของแมลงได้อย่างรวดเร็ว แต่การใช้สารเคมีสังเคราะห์ในการกำจัดแมลงเป็นเวลานานๆ ทำให้เกิดผลเสียต่างๆตามมา เช่น แมลงศัตรูทางการแพทย์และสัตวแพทย์สร้างความต้านทานต่อสารเคมีสังเคราะห์ จำเป็นต้องเปลี่ยนสารเคมีสังเคราะห์ชนิดใหม่ๆ หรือใช้ในปริมาณที่สูงขึ้น ทำให้เกิดการระบาดของแมลงพาหะชนิดใหม่ซึ่งแต่ก่อนไม่เคยมีความสำคัญเกิดการระบาดเป็นแมลงศัตรูขึ้นมาได้ และประการสำคัญคือสารเคมีสังเคราะห์มีความเป็นพิษสูงกับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆที่ไม่ต้องการทำลายต้องตายไปด้วย เช่น ปลา แมลงในน้ำ ไส้เดือน เป็นต้น รวมทั้งผึ้งและแมลงมีประโยชน์ชนิดต่างๆ ปัจจุบันมีการนำน้ำมันหอมระเหยจากพืชและสารออกฤทธิ์หลักมาใช้ในการป้องกันกำจัดแมลงศัตรูทางการแพทย์และสัตวแพทย์อย่างแพร่หลาย ดังนั้นในการวิจัยครั้งนี้จึงมุ่งเน้นหาน้ำมันหอมระเหยจากพืชและสารออกฤทธิ์ที่มีประสิทธิภาพดีในการกำจัดทุกระยะการเจริญเติบโตของแมลงศัตรูทางการแพทย์และสัตวแพทย์ มีความปลอดภัยต่อผู้ใช้งานและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ
A natural representation of new beginnings.
คณะสถาปัตยกรรม ศิลปะและการออกแบบ
-
คณะวิศวกรรมศาสตร์
Motor control is a critical process for muscle contraction, which is initiated by nerve impulses governed by the motor cortex. This process is vital for performing activities of daily living (ADLs). Consequently, a disruption in communication between the brain and muscles, as seen in various chronic conditions and diseases, can impair bodily movement and ADLs. Evaluating the interaction between brain function and motor control is significant for the diagnosis and treatment of motor control disorders; moreover, it can contribute to the development of brain-computer interfaces (BCIs). The purpose of this study is to investigate brain activation in designed upper extremity motor control tasks in regulating the pushing force in different brain regions; and develop investigation methods to assess motor control tasks and brain activation using a robotic arm to guide upper extremity force and motor control. Eighteen healthy young adults were asked to perform upper extremity motor control tasks and recorded the hemodynamic signals. Functional Near-Infrared Spectroscopy (fNIRs) and robotic arms were used to assess brain activation and the regulation of pushing force and extremity motor control. Two types of motion, static and dynamic, move along a designated trajectory in both forward and backward directions, and three different force levels selected from a range of ADLs, including 4, 12, and 20 N, were used as force-regulating upper extremity motor control tasks. The hemodynamic responses were measured in specific regions of interest, namely the primary motor cortex (M1), premotor cortex (PMC), supplementary motor area (SMA), and prefrontal cortex (PFC). Utilizing a two-way repeated measures ANOVA with Bonferroni correction (p < 0.00625) across all regions, we observed no significant interaction effect between force levels and movement types on oxygenated hemoglobin (HbO) levels. However, in both contralateral (c) and ipsilateral (i) PFC, movement type—static versus dynamic—significantly affected brain activation. Additionally, cM1, iPFC, and PMC showed a significant effect of force level on brain activation.