วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัย สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี สาขาการออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน ภาควิชาครุศาสตร์สถาปัตยกรรมและการออกแบบ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง จำนวน 20 คน ปีการศึกษา 2567 เพื่อเป็นสื่อสำหรับการเรียนรู้ด้วยตนเองและเพื่อสร้างความเข้าใจให้แก่ผู้เรียนมากยิ่งขึ้น โดยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนนี้ จะมีเนื้อหาการเรียนรู้ เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัย แบบฝึกทักษะการเรียนรู้และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อีกทั้งยังมีการโต้ตอบระหว่างผู้เรียนกับบทเรียนได้ด้วยตนเอง เพื่อทำให้ผู้เรียนมีความสนใจบทเรียนมากยิ่งขึ้น โดยมีสมมุติฐานการวิจัยว่า บทเรียนนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชา การออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน 1 เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัย มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ E1/E2 ไม่ต่ำกว่า 80/80 เนื่องจากบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัยเน้นการพัฒนาทางด้านความรู้ของผู้เรียนเป็นสำคัญและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่เรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชา การออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน 1 เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัย พบว่า บทเรียนคอมพิวเตอร์ วิชา การออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน 1 เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัย มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 71.50/89.00 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนของผู้เรียนสูงกว่าก่อนเรียน
ในปัจจุบันประเทศไทยมีการพัฒนาเทคโนโลยีอย่างก้าวกระโดดเพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์ในด้านต่าง ๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งด้านการศึกษาที่จะนำเอาเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทสำคัญในการพัฒนามนุษย์ให้มีการเรียนที่มีประสิทธิภาพ ตรงตามทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 หรือ 21st Century Skill และเนื่องจาก ‘ทักษะ’ ไม่ได้เป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถสร้างขึ้นมาได้โดยง่ายเพียงแค่การนั่งฟังครูหรืออาจารย์สอนแบบบรรยายภายในห้องเพียงอย่างเดียวเท่านั้น การฝึกฝน ลงมือปฏิบัติและการค้นคว้าหาความรู้เพื่อทบทวนบทเรียนถือเป็นสิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะช่วยให้มนุษย์มีทักษะเพิ่มมากขึ้น การรับเปลี่ยนรูปแบบของสื่อการสอนจากรูปแบบเดิมที่เน้นการบรรยายเนื้อหาเป็นหลักจึงถูกพัฒนาเป็นสื่อการสอนรูปบแบบดิจิตอล ซึ่งสื่อดิจิตอลนี้จำเป็นต้องประกอบด้วยบทบาทของครูผู้สอนและรูปแบบของการเรียนรู้ในห้องเรียนเพื่อถ่ายทอดเนื้อหาความรู้ไปสู่ตัวผู้เรียนได้ง่ายและรวดเร็ว บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน หมายถึง โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่สามารถนำเสนอได้หลากหลายรูปแบบ เช่น ข้อความ รูปภาพ กราฟฟิก ภาพเคลื่อนไหว เสียง ฯ เป็นโปรแกรมเพื่อการจัดการเรียนการสอนโดยให้คอมพิวเตอร์เป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดเนื้อหาความรู้ไปสู่ผู้เรียน ความสำคัญของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนนั้นเน้นการสร้างแรงจูงใจในการเรียนรู้ ดึงดูดความสนใจของผู้เรียนด้วยเทคนิคการนำเสนอด้วยกราฟฟิกต่าง ๆ ซึ่งวิธีนี้จะทำให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้และเข้าใจเนื้อหาได้อย่างรวดเร็ว สามารถให้ผู้เรียนมีปฏิสัมพันธ์หรือโต้ตอบกับบทเรียนและได้รับแรงเสริมจากการได้รับข้อมูลย้อนกลับในทันที ผู้เรียนสามารถเลือกเรียนได้ตามความสนใจของตนเอง อีกทั้งยังเป็นตัวส่งเสริมให้ผู้เรียนมีความรับผิดชอบในตนเอง ควบคุมการเรียน แก้ไขปัญหาและฝึกคิดอย่างมีเหตุผล รายวิชาการออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน 1 รหัสวิชา 03456106 ภาคเรียนที่ 2 สำหรับนักศึกษาปริญญาตรีสาขาการออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน ภาควิชาครุศาสตร์สถาปัตยกรรมและการออกแบบ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลดกระบัง เป็นเรื่องของการออกแบบบ้านพักอาศัย ซึ่งบ้านพักอาศัยนั้นถือเป็นหนึ่งในปัจจัยทั้ง 4 ในการดำรง ชีพ หนึ่งในส่วนประกอบที่สำคัญของบ้านพักอาศัยคือห้องครัว ซึ่งห้องครัวถือเป็นส่วนสำคัญถัดจากห้องรับแขกและห้องรับประทานอาหาร การออกแบบห้องครัวจึงมีความจำเป็นอย่างมากเพื่อออกแบบให้ ตอบสนองต่อพฤติกรรมและความต้องการของมนุษย์ให้ได้มากที่สุดโดยคำนึงถึงความสะอาดและความปลอดภัยเป็นหลัก ซึ่งการที่ผู้เรียนจะสามารถออกแบบได้มีความจำเป็นต้องเข้าใจถึงหลักการและทฤษฎีในการออกแบบห้องครัวอย่างละเอียด จากเหตุผลข้างต้นผู้วิจัยจึงได้คิดวิธีการที่จะทำให้ผู้เรียนเกิดกระบวนการเรียนรู้และเกิดความเข้าใจ ในเนื้อหาให้ได้เร็วและง่ายที่สุด โดยการจัดทำรูปแบบของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชา การออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน 1 เรื่อง การออกแบบห้องครัวภายในบ้านพักอาศัย เพื่อผู้เรียนสามารถเรียนรู้โต้ตอบทบทวนบทเรียน สามารถประเมินผลการเรียนจากบทเรียนได้ด้วยตนเอง สามรถควบคุมเวลาในการเรียนของตนเองได้ และสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมนอกเหนือจากในห้องเรียนได้อีกด้วย ถือเป็นการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์สูงสุด
คณะเทคโนโลยีการเกษตร
การควบคุมโรคพืชโดยชีววิธี (Biological control หรือ biocontrol) เป็นวิธีการจัดการกับโรคพืชที่ได้รับความสนใจในปัจจุบัน เนื่องจากเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ตลอดจนสุขภาพของเกษตรกรและผู้บริโภค หลักเกณฑ์ที่สำคัญของการควบคุมโรคพืชโดยชีววิธีคือการใช้จุลินทรีย์ที่มีคุณสมบัติเป็นปฏิปักษ์ (Antagonistic microorganisms) ต่อเชื้อสาเหตุโรค ซึ่งถูกนำมาใช้ในการควบคุมหรือกำจัดไม่ให้เชื้อสาเหตุโรคเข้าทำความเสียหายต่อพืชได้ ดังนั้นการได้มาซึ่งจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ที่มีประสิทธิภาพคือหัวใจสำคัญของการควบคุมโรคพืชโดยชีววิธี โครงงานนี้จึงได้ทำการแยกเชื้อจุลินทรีย์จากหลายแหล่งในธรรมชาติ นำมาทำการคัดเลือกจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ต่อเชื้อสาเหตุ Phytophthora palmivora เชื้อราสาเหตุโรครากเน่าโคนเน่าของทุเรียน Curvularia sp. เชื้อราสาเหตุสาเหตุโรคใบจุดสีน้ำตาลของข้าว และ Xanthomonas citri pv. citri เชื้อแบคทีเรียสาเหตุโรคแคงเกอร์ของพืชตระกูลส้ม
คณะเทคโนโลยีการเกษตร
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัญหาและความต้องการในการออกแบบฉลากผลิตภัณฑ์ปลาดุกเส้นของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนลำไทรพัฒนา 2) พัฒนาฉลากสินค้าปลาดุกเส้น และ 3) ประเมินระดับความพึงพอใจของผู้บริโภคและสมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนที่มีต่อฉลากสินค้าที่พัฒนาขึ้น โดยศึกษาจาก สมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนลำไทรพัฒนา จำนวน 17 คน และผู้บริโภค จำนวน 151 คน วิธีการวิจัยประกอบด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการใช้แบบสอบถาม เพื่อรวบรวมข้อมูลความพึงพอใจ ผลการศึกษาพบว่า ฉลากผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการพัฒนามีความสามารถในการดึงดูดความสนใจและสร้างความเชื่อมั่นในผลิตภัณฑ์ได้ โดยสมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนลำไทรพัฒนาและผู้บริโภคมีระดับความพึงพอใจต่อฉลากสินค้าในระดับมาก (x ̅= 4.17 และ 3.75 ตามลำดับ)
วิทยาลัยนวัตกรรมการผลิตขั้นสูง
การเกษตรอัจฉริยะ (Smart Agriculture) ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะการนำเทคโนโลยีหุ่นยนต์และระบบอัตโนมัติเข้ามาใช้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิต เเละลดต้นทุน โดยกระดับคุณภาพการทำเกษตรกรรมในปัจจุบัน ซึ่งนวัตกรรมที่สำคัญในด้านนี้คือ แขนกลระบบราง ซึ่งถูกออกแบบเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน โดยใช้ระบบรางที่มีความแม่นยำและประสิทธิภาพสูง การใช้งานของแขนกลนี้ครอบคลุมหลายกระบวนการ เช่น การปลูกพืช การคัดเเยก การดูแลรักษา การเก็บเกี่ยว รวมถึงการจัดการทรัพยากรต่างๆ โดยที่สามารถทำงานได้ต่อเนื่องและลดการใช้แรงงานมนุษย์ในงานที่ซ้ำๆเเละมีความเสี่ยงสูง ผลการศึกษาพบว่า การใช้แขนกลระบบรางในภาคการเกษตรสามารถช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน ลดต้นทุนการผลิต และช่วยลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยการใช้หุ่นยนต์ในกระบวนการเกษตรสามารถลดการปนเปื้อน ลดความเสี่ยงที่จะทำให้พืชเสียหาย ทำให้การเกษตรมีความยั่งยืนมากขึ้น นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มความแม่นยำในการดำเนินงานในพื้นที่จำกัดหรือฟาร์มที่มีการปลูกพืชหลากหลายชนิด จากผลการวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่า การนำเทคโนโลยีแขนกลระบบรางมาใช้ในเกษตรกรรมไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตในระยะยาว แต่ยังเป็นการส่งเสริมการเกษตรที่ยั่งยืนและใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด เพื่อรองรับความต้องการในอนาคตของในด้านการเกษตร